بازی‌های میراث

عجب کتابی بود این! از همون صفحه‌ی اول تا آخرین صفحه، کتاب پر از معماست، و نکته‌ی جالبش این‌جاست که هر معما، معمای بعدی رو باز می‌کنه بدون این‌که هیچ‌کدوم تکراری بشه. همین ساختار باعث می‌شه نتونی کتاب رو زمین بذاری؛ هر بار فکر می‌کنی جواب رو پیدا کردی، یه لایه‌ی جدید باز می‌شه. شخصیت‌پردازی هم فوق‌العاده دقیق و جذابه؛ آدم‌های داستان به‌قدری ملموس‌اند که انگار واقعاً می‌شناسی‌شون. نثر هم روانه، و همین روانی اعتیاد آدم به کتاب رو بیشتر می‌کنه. با این حال، دو تا نکته کمی رومخم بود. یکی رابطه‌های عاطفی و اون مثلث عشقی داستان که به نظرم زیادی پررنگ شده بود. دیگری این‌که تو بعضی جاها شخصیت اصلی معما رو بیشتر با شانس پیدا می‌کرد تا با هوش خودش، و این یه‌کم از قدرتِ اون همه معماچینیِ هوشمندانه کم می‌کرد.