مازهای راز

بسیارند کسـانی که می‌انگارند شاهنـامه متنی است ساده و به دور از پیچش که آسان می‌توان به نهفته‌های آن پی برد، و این گمان زاده‌ی زبان روشـن و روان استـاد توس، و شعر درخشـان و آیینه‌وار او است. نویسنـده در ایـن کتـاب بر آن اسـت که اگـر از دید «ژرفاشنـاسی» و «نهادشناسی» شاهنامه را بنگریم، یکی از پیچیده‌ترین و رازآمیزترین متن‌هـا در ادب پـارسی، و شاید ناشنـاختـه‌ترین آن‌هـا، اسـت. این پیچیدگی از سرشت و ساختار اسطوره‌ای شاهنامه مایه می‌گیرد و در هر یک از جستـارهای این دفتـر کوشـش می‌شـود دریچـه‌ای به این جهان اسطوره‌ای گشوده شـود تـا بـر گوشـه‌ای از مازهـای تودرتوی آن روشنایی افتد.